LOVE RAIN

LOVE RAIN
bab 46: dia sungguh tidak tau..


__ADS_3

Bunga merenung seorang diri.. dia masih memikir kan tentang Rain, dia masih penasaran Apa kah benar Rain ke Sdney, bukan untuk menemui Karen.. "Agh ini mengganggu fikiran ku.. Rain ke sana untuk apa ya..!! tidak mungkin dia tau tentang nya.." batin Bunga..


Tiba-tiba saja, tercium bau yg menyengat di hadapan nya, terlihat Alin yg berlari menghampiri Bunga, Ia melihat Bunga yg asik melamun.. "Bunga... astaga.. kau memikir kan apa..? lihat Masakan mu gosong..!!" teriak Alin, Ia segera memadam kan api yg menyala di kompor nya..


Bunga terkejut, melihat nya.. "Ya ampun Bu..!! maaf kan aku..!!" ucap nya panik.. "Kau sedang memikir kan apa..? sampai gosong begini..!!" ucap Alin.. "Tidak bu.. aku hanya melamun..!!" jawab nya, Alin terlihat kesall,. "Sudah lah, bersihkan ini.. nanti kau buat lagi yg baru.. ini untuk Rain kan..?" tanya nya, Bunga mengngguk..


"ada apa Bunga.. jika kau pensaran, hubungi saja Vikar.. lihat kau hampir membakar dapur mu..!!" batin nya.. Bunga menghembus kan nafas kasar.. "Aku harus mengulanginya lagi.." ucap nya sendiri..


Beberapa menit kemudian, Dia mengantar kan makanan itu untuk Rain.. Terlihat Rain yg tertidur.. Bunga berniat membangun kan Rain.. beberapa kali dia memanggil nama nya.. "Rain.. Rain..!! ini makan lah dulu.. bukan kah kau lapar..?" ucap nya,

__ADS_1


Rain membuka mata nya, "Kemana saja kau..? aku sudah menunggu lama.. kau tidak tau aku sangat lapar.." ucap nya,


"Maaf kan aku..!! tadi aku membuat kesalahan.." jawab nya.. Rain memutar mata malas..


"Makanan ini, tidak kau racuni kan..? seperti minuman waktu itu..!!" ucap Rain.. Bunga menatap nya tajam.. "Tidak.. aku tidak melakukan itu..!!" jawab Bunga kesal.. Rain hanya memelototi nya.. Bunga terdiam.. "sudah makan saja.." ucap nya..


Rain memakan masakan yg di buat Bunga.. "Makanan nya lumayan.." batin nya,.. Ia menghabis kan makanan itu..


Dia membersih kan, bekas makanan Rain.. dan mencuci piring nya, Bunga mengambil ponsel nya, berulang kali ia menghubungi Vikar,. namun Vikar tidak menjawab nya..

__ADS_1


"kemana dia..?" batin nya


Tidak lama kemudian, ponsel nya berdering.. "Ada apa?'' tanya Vikar.. "tidak.. bagaimana keadaan di sana?'' tanya Bunga pada Vikar .. "Aman-aman saja, tidak terjadi apa-apa..!! memang nya kenapa..??" tanya Vikar Balik ..


"Rain.. apa Rain sudah tau jika dia masih hidup..? beberapa hari yg lalu dia ke Sydney.. akumenemukan kuitasi bekas nya membeli tiket..?" tanya Bunga.. Vikar terdiam.. "Vik..!! jawwab lah..!!" ucap Bunga lagi..


"Tidak,ada.. aku mengurung Karen, setiap hari.. aku tidak membiar kan nya keluar, aku juga tidak bertemu dengan nya,.. Bunga, jangan memikir kan hal yg tidak-tidak.. mungkin saja dia datang ke sini, memang ada urusan..!! dan kurasa, Rain masih belum mengetahui Keberadaan kami di sinii.." ucap Vikar..


"Kau, yg harus lebih berhati-hati..!! jangan membuat nya curiga..!!" ucap Vikar.. Bunga terdiam.. "Baiklah Vik.. ku tutup telepon nya.." ucap nya, Bunga mematikan sambungan telepon itu.. "Vikar, tidak mungkin berbohong pada ku.." batin nya...

__ADS_1


BERSAMBUNG


__ADS_2